Opis

Moje motto: Bezpieczeństwo numerem 1 !

O mnie w 1 zdaniu:  Maniaczka kotów orientalnych i kociej psychiki

Trochę dłużej o mnie:

Koty i ptaki przyciągały mnie od dziecka. Choć życie dzieliłam z psami i gryzoniami, to już wtedy bliscy nazywali mnie „kocią mamą”. Ta intuicyjna więź stała się fundamentem mojej zawodowej drogi. Kiedy w moim życiu pojawiły się własne koty, a jeden z nich zachorował, szybko zrozumiałam, że miłość to za mało - potrzebna jest rzetelna wiedza by mu pomóc.

Z tej potrzeby zrodziła się decyzja o zostaniu Technikiem Weterynarii i ciągłe pogłębianie wiedzy w zakresie zoodietetyki, gastrologii i parazytologii. Dziś wiem, że zachowanie zwierząt jest nierozerwalnie związane z ich stanem zdrowia.

Kwalifikacje:

Ukończyłam Kurs Dyplomowy Behawiorysta Zwierząt COAPE, co pozwala mi skutecznie pomagać ssakom i ptakom.

Moja „supermoc” objawia się jednak przy kotach - to im poświęcam najwięcej uwagi, będąc obecnie na drugim kursie COAPE dedykowanemu wyłącznie kotom. 

Jak pracuję?

Wierzę, że kluczem do sukcesu jest zrozumienie emocji zwierzęcia i zapewnienie mu poczucia bezpieczeństwa. Dzięki połączeniu kompetencji medycznych i behawioralnych, patrzę na zwierzęta całościowo - dbając o to, by terapia była nie tylko skuteczna, ale przede wszystkim bezpieczna i etyczna.

Zainteresowany współpracą? - Przeczytaj przed kontaktem:

Na czym polega konsultacja behawioralna?

Konsultacja to nie „tresura” zwierzęcia ani jego „naprawianie”, ale proces detektywistyczny i edukacyjny.

Moja praca opiera się na nowoczesnym, naukowym modelu MHERA™ (Mood, Hedonic Budget, Emotionality, Reinforcement Analysis, czyli: Nastrój, Budżet Hedoniczny, Emocje, Analiza Wzmocnień) opracowanym przez COAPE.

Oznacza to, że nie oceniam tylko tego, co zwierzę robi, ale przede wszystkim jakość jego życia, to, co czuje i dlaczego tak się dzieje.

W trakcie konsultacji moimi zadaniami są:

- Ocena dobrostanu i zaspokojenia potrzeb zwierzęcia.

- Znalezienie głębokiej przyczyny niepożądanych zachowań (emocje, nastrój, wzmocnienia).

- Opracowanie planu terapii opartego na empatii i dowodach.

Warunki podjęcia współpracy

Zanim umówimy się na spotkanie, obowiązuje następująca ścieżka:

KROK 1: Opiekun przesyła krótki opis problemu oraz rzetelnie wypełnia wstępny kwestionariusz behawioralny, który wysyłam w odpowiedzi na zgłoszenie.

KROK 2: Po analizie danych podejmuję decyzję o podjęciu się terapii (lub sugeruję wizytę u innego specjalisty, np. weterynarza) i dopiero wtedy wspólnie ustalamy termin konsultacji.

KROK 3: Konsultacja i zalecenia. Na spotkaniu ustalamy wstępne zalecenia, których podsumowanie wyślę w dogodny sposób po wizycie. Na przygotowanie i wysłanie całościowego, szczegółowego planu terapii zastrzegam sobie czas do 2 tygodni.

Współpraca z całą rodziną

Terapia odniesie sukces tylko wtedy, gdy wszyscy domownicy będą grać do jednej bramki.

Podczas spotkania zależy mi na obecności każdego członka rodziny, który ma kontakt ze zwierzęciem.

Spójność sygnałów i konsekwencja są kluczowe. Jeśli jedna osoba zabrania zwierzęciu wchodzenia na kanapę, a druga po kryjomu je na nią zaprasza, zwierzę żyje w chronicznym stresie i dezorientacji.

Nie jestem magikiem (i całe szczęście!)

Ważne, abyśmy na starcie wyjaśnili sobie jedną rzecz: nie posiadam czarodziejskiej różdżki ani „dotyku”, który w godzinę wyłączy problematyczne zachowanie.

Zwierzę to żywa, czująca istota, a nie urządzenie, które można zrestartować.

Nie stosuję „szybkich rozwiązań” opartych na awersji i zastraszaniu - one jedynie maskują problem, zamiast go rozwiązywać.

Od kogo zależą efekty?

Efekty terapii w 90% zależą od opiekunów, a nie od zwierzęcia. Zwierzę zmienia się tylko wtedy, gdy zmienia się jego środowisko i sposób, w jaki rodzina z nim pracuje. Ja daję „mapę” i „kompas”, ale to Wy musicie przejść tę drogę. Moja główna rola kończy się wraz z wyjściem z Państwa domu - to, co wydarzy się po moim wyjściu, decyduje o sukcesie.